Vakantie Hongarije 2008

Woensdag 13 augustus, de dag dat we Hongarije weer gaan verlaten en langzaam gaan terugrijden richting Nederland. Onderweg terug blijven we nog een paar dagen bij Gabi, een vriendin van Hilleke, en haar gezin in Bornheim-Roisdorf, een klein plaatsje in Duitsland tussen Keulen en Bonn. Omdat we ons niet willen haasten hebben we besloten om daar niet in 1 keer heen te rijden maar in 2 dagen en onderweg ergens te overnachten. We zijn redelijk vroeg opgestaan en na de laatste dingen te hebben ingepakt zijn we rond half 11 van de camping vertrokken. Via lokale wegen zijn we naar Györ gereden en daar zijn we de snelweg op gegaan richting Oostenrijk. Net voor de grens hebben we onze laatste Hongaarse forinten terug gewisseld. Het weer werd overigens steeds minder des te verder we van de camping afkwamen. In Oostenrijk was de lucht zwaar bewolkt en het was er ook niet zo warm als in Hongarije, net boven de 20 graden. Toen we een paar weken terug uit ons appartement in Wenen vertrokken liet de heer des huizes ons een alternatieve route langs de Donau zien van Krems naar Melk. Omdat we vandaag toch ruim de tijd hadden voor onze reis besloten we deze omweg te nemen en de A1 te verlaten om via de S33 naar Krems te rijden en vandaar via de 3, ook wel de 'Romantikstraße' geheten, weer terug te gaan naar de A1. Inderdaad een mooie weg langs de Donau. Eenmaal terug op de A1 verliep de rest van de reis door Oostenrijk voorspoedig en al snel passeerden we de grens naar Duitsland. We wilden ergens tussen de grens en Regensburg overnachten en we besloten ons geluk te beproeven in het plaatsje Deggendorf. Dat bleek niet zo eenvoudig. Een aantal pensions waar we langs gingen was vol, het bleek dat in Deggendorf het Europees kampioenschap softball voor junior dames werd gehouden en daarom alle hotels etc. vol geboekt waren. Van één hotel kregen we een naam en adres van een pension in Metten, niet ver van Deggendorf. De eigenaar heeft zelfs nog voor ons gebeld om te informeren of er een kamer vrij was. Vervolgens naar het kleine plaatsje Metten gereden en al snel hadden we het pension gevonden. Nadat we waren ingecheckt wilden we wat gaan eten, het was inmiddels al acht uur, maat alle restaurants waren al dicht, het enige restaurant wat nog open was, was de pizzeria waar we dan ook gegeten hebben.

Omdat Gabi pas om 6 uur thuis zou zijn konden we niet voor die tijd in Bornheim aankomen en moesten we wat bedenken om de tijd door te komen zodat we niet te vroeg in Bornheim zouden zijn. Op aanraden van de dame in het pension hebben we het klooster van Metten, tegenover het pension, en de bijbehorende tuin bekeken. De kerk van het klooster was er één van een orde wat je niet zou verwachten in zo'n klein dorp. Een schitterend barok interieur. Na de kerk en de bijbehorende tuin, die overigens niet zo mooi was als de dame van het pension ons wilde doen geloven hebben we koffie gedronken en bij een bakkerij hebben we wat broodjes gekocht om onderweg op te eten als lunch. Daarna zijn we weggegaan en hebben onze weg richting Bornheim vervolgd.

Het navigatiesysteem gaf aan dat we 16:15 zouden arriveren als de reis verder zonder al te veel problemen zou verlopen en we moesten dus nog iets verzinnen om 2 uur door te brengen. Ergens tussen Regensburg en Nürnberg zagen we zo'n bruin toeristenbord langs de snelweg met vermelding van de druipsteengrot van Velburg en we besloten die te bezoeken. Met bordjes werd duidelijk de weg aangegeven en al snel waren we bij de König Otto Tropfsteinhöhle. We moesten nog wel zo'n 300 meter lopen en bij aankomst begon juist de rondleiding van half één. De volgende zou pas weer om half twee gaan. Snel kaartjes gekocht en we konden nog mee. Deze grot was een tenminste een echte druipsteengrot, veel mooier dan de tegenvaller in Tapolca. De dame die ons rondleidde wees ons allerlei dingen aan zoals een olifant, nijlpaard, uil, de toren van pisa, madonna met kind, etc. Ook diverse sprookjes zoals het dwergenbos en de zeven dwergen van Sneeuwwitje. Ze deed het erg leuk, ook voor kinderen, alleen uiteraard wel alles in het Duits. In het eerste deel van de grot is alles zwart omdat vroeger de rondleidingen met fakkels en kaarsen ging en daardoor het hele plafond in de grot zwart is van het roet. In het tweede deel, wat pas in de jaren 70 van de vorige eeuw ontdekt is is alle druipsteen nog wit. De rondleiding duurde een uur en daarna hebben we op een bankje op de parkeerplaats onze lunch gegeten waarna we de reis weer vervolgd hebben. Aan de A3 wordt veel gewerkt dus de rest van de reis hadden we vaak een 'Baustelle' die veel vertraging opleverden. Bij de verkeersinformatie hoorden we van een file voor Keulen van 16 kilometer en besloten daarom bij Wiesbaden al de Rijn over te steken en verder te gaan over de A61. Uiteindelijk waren we pas om 8 uur 's avonds bij in Bornheim.

Toen we de volgende morgen opstonden was iedereen, behalve Gabi, al naar werk of school. Samen met Gabi hebben we ontbeten, boodschappen gedaan en de winkeltjes van Bornheim verkend. Eénmaal terug hebben we buiten gelunched waarna we naar de paarden van Gabi zijn gegaan. Gabi geeft namelijk therapie aan gehandicapte kinderen door ze op paarden te laten rijden. Gabi moest die middag nog werken, maar we zijn eerder gegaan zodat Ciska ook nog even op een paard kon rijden. Voor we bij de paarden waren zijn we ook even bij de schapen van Martin gaan kijken, hij heeft tegenwoordig 5 schapen en die staan niet ver bij de paarden vandaan. Nadat Ciska er één had gevoerd zijn we naar de paarden gegaan. Ciska heeft het paard waar ze op ging rijden geborsteld en daarna heeft ze met Gabi een paar rondjes door de wei gereden.

Na het paardrijden zijn we naar Königswinter gegaan, niet zo ver van Bornheim. Eénmaal daar aangekomen hebben we de auto geparkeerd bij de tandradbaan de Drachenfels op. Bij het informatiepunt aldaar hebben we combi tickets gekocht voor het treintje en het pas geopende Sea-Life aquarium. Daar zijn we als eerste heen gegaan. We hebben een uurtje door het aquarium gelopen langs onder andere de Rijn, een bergbeek, Atlantis en de Vliegende Hollander.

Na het bezoek aan het aquarium zijn we terug gelopen naar het station van de tandradbaan, een wandeling van zo'n 5 minuten. We moesten even wachten tot het treintje vertrok en daarna waren we in een paar minuten op de top van de Drachenfels. Eénmaal boven hebben we bij het gedateerde restaurant in typisch donkere, jaren 60/70, stijl wat gedronken. Daarna zijn we verder omhoog geklommen naar de ruïne van het kasteel bovenop de berg. Nadat we nog van het uitzicht hadden genoten, het was erg helder weer en konden dus ver kijken zijn we weer naar beneden gegaan en terug naar Bornheim gereden. Daar waren Gabi en Martin inmiddels al bezig met de voorbereidingen voor de BBQ voor die avond.

Na van iedereen afscheid te hebben genomen zijn we rond half elf de volgende dag uit Bornheim vertrokken voor de laatste rit van deze vakantie terug naar huis. De reis liep verder voorspoedig, de afstand Bornheim-Strijen is niet zo heel groot, zo'n 260 km en na een rit van 2,5 uur waren we even na 1 uur 's middags weer thuis. Het einde van een mooie vakantie in Hongarije met eigenlijk alleen maar mooi weer en slechts een paar korte regenbuien in Boedapest en Vezprém.